Frikandellen- of frikadellenfabriek?
Door Sophie Loek – Docent en teamdeskundige opleidingen Precisietechniek en Technicus Engineering BOL4.
Eind oktober presenteerden de vierdejaarsstudenten van de opleiding Mechatronica (BOL4) hun zelfgebouwde frikandellenfabriek aan hun ouders. Deze presentatie vormde de generale repetitie voor de uiteindelijke oplevering en presentatie aan het onderwijsteam. Aan de totstandkoming van deze opstelling ging een uitgebreide periode van brainstormen, engineeren, realiseren, programmeren, testen en verfijnen vooraf.’
Het volledige plan van eisen en een morfologisch overzicht dienden daarbij als fundament.
Tijdens het proces werd niet alleen gediscussieerd over de correcte schrijfwijze van het woord frika(n)del of de eeuwige “ketchup- of currydiscussie,” maar vooral over de eisen van de klant.
De opdracht lijkt op het eerste gezicht simpel: ontwerp en bouw een mini-frikandellenfabriek die aan de wensen van de consument voldoet. Deze moet in staat zijn om verschillende keuzes aan te bieden, zodat iedereen zijn of haar gewenste frikandel kan samenstellen. Tijdens het ontwerpen kwamen de studenten al snel uit op de volgende opties:
- Frikandel
- Frikandel speciaal (mayonaise, curry, ui)
- Frikandel met mayonaise
- Frikandel met curry
- Frikandel met mayonaise en ui
- Frikandel met curry en ui
- Frikandel met alleen ui… (laten we deze optie maar schrappen)
Maar hoe lever je zo’n complexe opdracht op? Hoe ontwerp je een opstelling waarin de robot in samenwerking met het systeem de juiste stappen doorloopt om bijvoorbeeld optie 5 te bereiden? De studenten werkten in teams van twee tot drie personen om dit proces stap voor stap uit te voeren. Onder begeleiding van hun docenten en met hulp van de expertise van Demcon, dachten ze niet alleen na over de technische werking, maar ook over de praktische uitvoerbaarheid van hun ideeën. Het resultaat was een contextrijke opdracht die niet alleen visueel en technisch indrukwekkend was, maar ook letterlijk en figuurlijk een geurige impact achterliet!
Trotse ouders, broers, zussen en zelfs enkele opa’s en oma’s kregen de kans om te zien wat hun kinderen hebben gemaakt en hoe dit product stap voor stap tot stand is gekomen. Tijdens twee avonden presenteerden de studenten het resultaat van 3,5 jaar leren en werken aan hun ouders. In een uitgebreide presentatie legden de studenten uit hoe het proces van idee naar realisatie verloopt. Daarnaast werden de fabrieken in werking gesteld, zodat de bezoekers zelf konden ervaren waarom de grippers op een specifieke manier zijn geprint, hoe de temperatuur wordt gemeten en welke volgordes binnen de opstelling essentieel zijn. Het was een indrukwekkend, maar ook uitdagend karwei!
Het was gaaf om te zien en voor de studenten en hun omgeving een herinnering om te koesteren! Waardevoller dan dit wordt het niet, toch? Al heb ik wel een kleine kanttekening: mijn persoonlijke favoriet ontbreekt in het keuzemenu—ketchup, mayo én ui. Misschien kan er volgend jaar een extra flessenhouder worden toegevoegd. Er is immers altijd ruimte voor innovatie, nietwaar?
Wil je nou af en toe lezen wat we doen? Volg dan mijn blogs en LinkedIn-pagina en word net zo enthousiast als wij!